Restaurant

Dit is ‘t meest bijzondere (halal) restaurant dat ik tot nu toe ontdekte…

Open informatie

 

In de “autonome” regio Xinjang, in het Noord-Westen van China wordt het de Oeigoerse bewoners steeds moeilijker gemaakt hun leven te leven en hun cultuur uit te dragen. En dat gaat heel erg ver. Bekijk bijvoorbeeld deze video om meer te weten te komen. 

De Oeigoeren werden tijdens de middeleeuwen verdreven uit Mongolië en kwamen later in Oost-Turkestan terecht wat nu het Noord-Westen van China is (Xinjiang). Daar is bijna de helft van de bewoners Oeigoer (ruim 8 miljoen mensen). De Oeigoeren vermengden zich toen met de Indo-Europeanen die in die regio woonden. Eerder hingen ze het boeddhisme en christendom aan maar in de 15e eeuw bekeerden ze zich tot de Islam. Hun taal stamt af van dezelfde taalfamilie als het Turks en lijkt dus niet op het Chinees. Net als in Tibet wordt de cultuur van de Oeigoeren vandaag de dag nog steeds onderdrukt in China. Zo mag er geen Oeigoerse les meer gegeven worden en allerlei gebedshuizen en scholen zijn door de overheid gesloten.

De hoofdstad Ürümqi

In het restaurant hangt een foto van de hoofdstad Ürümqi, ook meteen de naam van het restaurant:

 width=

Er wandelt een bekende van de eigenaar binnen die groet met salam aleikum en bij het raam zit een Chinees koppel te lunchen. De eigenaar spreekt zowel vloeiend Mandarijn als Oeigoers. 

Dit kwam ter tafel:

 width=

Mooi tafereel.

Laat je e-mail achter en ik stuur je fenomenale foodupdates

    We won't send you spam. Unsubscribe at any time.

    Gelukkig had ik opeet assistentie, thank God. Van de Stadsbemoeial

    Oeigoerse kebab

    Dat wandkleed op de achtergrond komt trouwens helemaal uit Xinjiang. Op de voorgrond zie je şiş kebab. We zoomen even in:

     width=

    Anders dan de andere kebabi die ik al at in mijn korte culinaire leven. Subtiele smaken: komijn, beetje zout, chili en wat ui. ZALIG.

    Laat je e-mail achter en ik stuur je fenomenale foodupdates

      We won't send you spam. Unsubscribe at any time.

      Verder op tafel: Dapanji. De grote schaal hieronder:

       width=

      Mijn god, daar kwam geen eind aan. Een schotel met kip, paprika, bosui…verder proefden we kruidnagel, pepers, szechuan, steranijs en gember. En niet te vergeten: knoflook. 

      Handgemaakte noodles

      De noodles die je erbij krijgt (lagman), zijn handgemaakt en lekker chewy:

       width=

      Dat met de hand is nogal een werkje. Zelf pasta maken is er niets bij. Je moet het deeg rollen en steeds verder uit elkaar trekken en af en toe tegen het aanrecht aansmijten maar de slierten moeten wel gelijkmatig blijven. Vervolgens worden ze ingesmeerd met olie om plakken tegen te gaan (meestal gebeurt dat met bloem) en daarna gekookt. De slierten op de foto zijn dan ook niet te vergelijken met de noodles uit een pakje. Ze slurpen ook lekker weg. Het gerecht boven het bord noodles is een stoof van kalfsvlees en groenten en zwarte peper. De smaken zijn puur en ‘t eten is allemaal ontzettend vers. En alhoewel de twee schotels die we bestelden er een beetje hetzelfde uitzien, smaakten ze wel echt anders en uniek. Ik dacht niet echt aan de Arabische keuken maar ook niet aan de Chinese gerechten die we in Nederland vooral kennen. Ik ben ook niet echt mijn vader maar ook niet echt mijn moeder maar ook weer een klein beetje wel, als je heel goed kijkt. Dat idee dus.

      Plastic protection

      Met veel plezier maar ook moeite op een bepaald moment, baanden we ons een weg door de gerechten heen. Langzaam maar zeker begon ik te begrijpen waarom er plastic over de witte tafelkleden zit :-). ‘T wordt best een bende op een bepaald moment met die smakelijke slierten en rode saus.

      Getting there…

       width=

      We bleven er van eten…Dat heb ik ook met Indonesisch eten. Met sommige voedsels maakt ‘t niet zo veel uit of ‘t warm of koud is, ‘t blijft verschrikkelijk lekker. Ze serveren trouwens geen varkensvlees en het eten is 100% halal.

      Voor de kenners, op de poster hieronder zie je wat ze nog meer serveren:

       width=

      Valentijnsvibe:

       width=

      Mooi is ‘t daar:

       width=

      Oeigoerse skittles en amandelen staan standaard op tafel. Zoet wordt vaker vooraf gegeten. 

       width=

      Nog meer Oeigoerse cultuur: 

       width=

       

       width=

      Deze grote pot jasmijnthee gaf me het gevoel dat ik bij mijn Turkmeense/Georgische/Russische oma op bezoek was:

       width=

      Samen met Tenny Tenzer en Liese Molenaar maakte ik voor de Volkskrant een video over Urumqi:

      Eet hier ajb, al is het alleen om die chewy noodles een keer op te slurpen en ‘t verschil te snappen tussen instant & vers.

       width=

      Laat je e-mail achter en ik stuur je fenomenale foodupdates

        We won't send you spam. Unsubscribe at any time.