Verder weg

Macedonië & Albanië – de reis door De Verborgen Parels part I

By on 8 oktober 2016
Share

M’n reis door Macedonië en Albanië was wonderbaarlijk. Twee verborgen parels bij uitstek en dus perfect voor een Mooncakeje zoals ik. Achter elke deur die openging, zat weer iets wat ik niet verwacht had. Eén grote non-stop verrassing. En het eten was fantastisch. Hier en daar een misser maar in de meeste gevallen hebben we ontzettend goed gegeten. Ik heb begrepen dat ze hun groenten en fruit daar (nog) niet bespuiten met allerlei ellende omdat daar simpelweg geen geld voor is. Veel mensen plukken hun groentes en fruit gewoon uit eigen tuin.

In Macedonië proefden we heerlijke, sappige tomaten, dronken we huisgemaakte raki, plukten we kruiden zoals tijm, pepermunt en oregano zo langs de kant van een zanderig paadje en aten we magistrale champignons uit de bergen als ware het een mals vleesgerecht. We sliepen in Janče, een dorpje met 200 inwoners in Mavrovo National Park in een oud huisje dat prachtig gerenoveerd was. De WiFi was op dat moment stuk en dat was echt wel lekker. ’s Morgens buiten ontbijten met als enige geluiden een paar vogeltjes en het stromen van de rivier beneden. Dat ging er zo aan toe:

Water drink je gewoon uit de kraan want het komt zo van een bron in de bergen. Op de kaart van het hotel in het dorpje stonden allemaal  verschillende verse kruidentheeën en aangezien ik zo verkouden was dat ik bijna geen stem meer had, werd ik daar enorm blij van. Ik kreeg er elke keer honing bij (gemaakt door de inwoners van het dorp) die heel dik, donker en smaakvol was en mijn zere keel voorzag van een herfst-bestendig beschermlaagje.

14614399_10155386830659741_1253309889_o

14618814_10155386831709741_2119675863_o

Ze verkochten in dat hotel ook velerlei soorten jammen:

14618759_10155386969649741_1732270500_o

En ze waren bezig e.e.a. in te maken:

14585862_10155386968984741_1442145814_o

We bezochten een ander dorpje in de buurt, Lazaropole, met de schoonste lucht van de hele Balkan (geen idee hoe moeilijk of makkelijk het is om die titel te behalen trouwens) en met 220 dagen zon per jaar. Er staat een kerkje uit 1838 dat eigenlijk dicht was die dag maar een man met een goed hart liep met ons mee omhoog om bij een vriend de sleutel op te halen. Het enige hotel daar – Hotel Kalin – serveert goddelijk eten. En ook al van die briljante champignons:

14618843_10155388455529741_799636735_o

Supergoeie aardappelen uit de oven:

14599704_10155388454224741_1178557608_o

En de lekkerste börek die ik ooit at. Deze börek heeft mijn beeld van böreks voor altijd veranderd. Wat een sensatie was dit!

14632528_10155388455964741_87077923_o

Het eten was eigenlijk zo simpel bereid maar zo verschrikkelijk vers en lekker.

Van Mavrovo reden we naar Bitola in het zuiden van Macedonië en daar sliepen we in Villa Dihovo – een heel gezellig guesthouse met een prachtige (moes)tuin dat gerund wordt door een familie. ’s Avonds kookte de moeder van de eigenaar voor ons. Wijnbladeren uit eigen tuin, gevuld met rijst, kruiden en groentes, een simpele salade en zelfgemaakte worstjes. Ik heb het niet zo op worstjes maar dit waren bij uitstek de lekkerste worstjes die ik ooit at in mijn bescheiden leven. We mochten betalen wat we het waard vonden en hetzelfde gold voor de kamerprijs. Mijn keel was nog aan het herstellen dus alcohol liet ik even staan maar ze maken daar ook nog hun eigen brandy, wijn en bieren.

thumb_dscn1185_1024

Een stukje tuin:

14571828_10155386991244741_1030230136_o

In Bitola at ik de grootste sigara böreği ooit:

thumb_dscn1179_1024

Na Bitola reden we naar het Ohrid-meer waar we in een oud klooster op een paar meter afstand van het Sveti Naum sliepen. ’s Morgens werden we gewekt door pauwen. (By the way, ga vooral niet eten in dat hotel; wij aten daar bij uitstek het meest troosteloze avondmaal van de hele reis. Na wat gebabbel met de manager hoefde we gelukkig niet te betalen. Een foto zal ik jullie besparen. Als ik moest kiezen tussen McDonalds en dat restaurant dan zou ik serieus nog heel even twijfelen te gaan Maccen. Maar het dan toch niet doen uiteraard, moge dat duidelijk zijn. Ha!).

In september is het paprikatijd dus daar struikelden we over. Ze hingen en lagen en liepen overal.

thumb_dscn1241_1024

thumb_dscn1242_1024

Overal hing de geur van gebrande paprika’s waar mensen ajvar van maken – een spread (van geroosterde paprika’s dus:-)) en we werden uitgenodigd om de volgende dag te komen proeven.

thumb_dscn1202_1024

thumb_dscn1201_1024

Een vrouw gooide vanaf de straat een trosje zoete druiven naar onze hoofden en beval ons ze op te eten:

De mensen zijn trouwens ontzettend aardig. Als je de weg vraagt, lopen ze zo een kwartier met je mee om er zeker van te zijn dat je je bestemming bereikt. Wij productieve, efficiënte Westerlingen vinden dat dan meestal raar en worden wantrouwig want ja, waarom zou je in Godesnaam compleet belangeloos iets doen voor een ander? Dat is een goeie vraag en als je het antwoord niet weet, zou ik m’n best gaan doen er één te formuleren. Succes :-).

Aan het Ohrid-meer aten we hele lekkere, zachte regenboogforel met citroen en sinaasappel bij Kaneo – Letna Bavcha:

14599895_10155386982414741_651435361_o

14585734_10155388426919741_828909409_o

In het centrum van Ohrid vonden we de lokale kebabtentjes ’t beste. We werden gelokt door de kippetjes aan ’t spit en de geur van kebabi’s. Links in de hoek op de foto zie je ovenschoteltjes met tavče gravče, een gerecht met in de hoofdrol witte reuzenbonen en verder wat groenten en kruiden. Na zo’n schoteltje kon ik er weer uren tegenaan.

14550989_10155386995814741_176238137_o

Na zes dagen Macedonië staken we de grens over naar Albanië. We wisten niet zo goed wat we moesten verwachten en om eerlijk te zijn bereidden we ons voor op ’t ergste. We dachten dat het daar qua natuur heel mooi zou zijn, qua eten wat wisselvallig en verder heel ruig en boers. Maar niets bleek minder waar…

Deel 2 van dit reisverslag lees je hier.

TAGS
RELATED POSTS
3 Comments
  1. Beantwoorden

    Barbara de Kruiff

    30 oktober 2016

    Hi Jonneke
    In het Volkskrant Magazine van 29 oktober las ik voor het eerst over het bestaan van jouw blog.
    Wat een leuke blog. Bedankt voor de lekkere recepten en adresjes.
    Ik vroeg me af of jouw mooie (culinaire)reis naar Albanië &Macedonië een eigen ontdekkingstocht was of dat je het via een reisorganisatie geboekt hebt. Ik zou graag wat tips krijgen. Ik ben erg enthousiast geworden door jouw reisverslag.
    Groetjes Barbara

    • Beantwoorden

      jonnekedezeeuw

      31 oktober 2016

      Hey Barbara, wat leuk om te lezen! Graag gedaan natuurlijk, het was alleen maar leuk om de posts te maken :-). Het was inderdaad een eigen ontdekkingstocht, ik heb alleen een vliegticket naar Skopje geboekt en voor de terugvlucht een ticket vanuit Tirana naar Amsterdam (die zijn er vooralsnog niet direct). Vanaf Eindhoven kan je heel goedkoop een ticket naar Skopje boeken en verder is het wel aan te raden om een auto te huren daar. Dan kan je echt op ontdekking uit. Maar ik heb ook gehoord dat het met bussen en taxi’s prima te doen is, die zijn niet zo duur maar dan ben je wat afhankelijker. Een auto huren is in vergelijking met bijv. Spanje wel weer wat duurder…En verder waren wij er in sep/okt, dan is het al laagseizoen en dus wat relaxter. In de zomers kan het er bloedheet zijn en in sep/okt was het, vooral in Albanie, nog heel erg lekker weer (26 graden). Wij vonden het echt één grote verrassing die reis dus ik zou zeggen: gaan!

LEAVE A COMMENT

Jonneke
Amsterdam, The Netherlands

Mooncake is door een vakjury verkozen tot Foodblogger vh jaar! Ontdekt dé verborgen pareltjes op het gebied van (street)food in Nederland & verder weg én deelt recepten + ander eetbaar vermaak. Met een knipoog naar het Midden-Oosten.

Follow