Editorial
🍵 Een andere blik op Iran met de vlogs van Naari
In Naari Diary zie je Iran voorbij het nieuwsbeeld: cafés, kunst, patisserie en een jonge creatieve scene in Teheran en daarbuiten.
Een YouTube-kanaal dat ik al langer volg is Naari Diary. Het kanaal is (nog) relatief onbekend en Narii maakt rustige, esthetische vlogs, voornamelijk over café’s, eten, kunst, boetiekhotels, architectuur, winkels en tripjes door Iran.
Creatieve-steden-esthetiek maar met tahdig
Als je haar video’s zou zien zonder context, zou je net zo goed kunnen denken dat ze in Istanbul, Parijs, Stockholm of New York filmt. Dezelfde minimalistische koffietentjes, keramiek, matcha lattes, designwinkels, concept stores en zorgvuldig opgemaakte patisserie. Het soort plekken dat je overal ter wereld in creatieve steden tegenkomt. Daarnaast komt er (gelukkig) ook Iraanse thee met nabat (suikerkristal), een lekker Iraans ontbijt en kebab met saffraanrijst en tahdig voorbij.
Nu weet ik dat jij je als Tribe+-lid waarschijnlijk al beseft dat Iran meer is dan de ellende die we dagelijks in het nieuws zien. Maar toch denk ik dat de video’s van Narii je zullen verrassen.
Zoals deze vlog waarin ze je meeneemt naar een design café, een traditionele bazaar en een moderne kunstgalerie. Met iced lattes en handgemaakte pasta 🙂 :
Wat me verder opviel: je ziet op straat inmiddels meer vrouwen zonder dan met hijab. Zelfs een sjaal in de nek wordt nauwelijks nog gedragen. Door zowel jong als oud en niet alleen in het rijke Noorden van Teheran. Een sociale verschuiving van formaat. De officiële regels bestaan nog maar de collectieve norm is gekanteld. Zo zie je maar weer: er is dus wel degelijk wat mogelijk als een aanzienlijk deel van bevolking massaal ergens voor gaat staan.
De gevaarlijke kracht van één verhaal
En dan nog even dit: er zullen mensen zijn die het ongepast vinden om naar dit soort video’s te kijken terwijl er deze maand duizenden mensen zijn vermoord in Iran. Ik denk daar anders over. Juist dit soort beelden zijn belangrijk. Omdat een land of cultuur altijd meerdere dimensies heeft en het een recht is van inwoners om complex te zijn. Het lijden is echt natuurlijk – maar het is niet wat ze zijn.
Chimamanda Ngozi Adichie noemt dit the danger of a single story: als je steeds maar één verhaal herhaalt over een plek (armoede, oorlog, onderdrukking), dan wordt dat verhaal niet alleen waar, maar ook onvolledig en uiteindelijk ontmenselijkend.
In Nari’s vlogs zie je dus een andere realiteit. Niet als ontkenning van de politieke situatie in Iran, maar als aanvulling op wat er ook gaande is. Als bewijs dat zelfs onder zware omstandigheden mensen blijven creëren, genieten en ondernemen.
Wil je iets doen voor Iran? Klik dan hier.
Check hier ook haar Japanese Day in Iran – met matcha, mochi, Japanse cafés en eten:
Hier verblijft ze in een prachtige boetiekhotel in Kashan:
En tenslotte, kerst in Iran met een kerstboom van croissants, sneeuwpopeclairs en een gigantisch ginger bread mannetje:
