Amsterdam Streetfood

T O K O T O U R – part II

on
25 januari 2018
Share

En dan nu…

The Grand Finale van de tokotour. Met in de hoofdrol een wel heel bijzondere warung. Deze post is het vervolg op dit artikel.

Na ons te buiten te zijn gegaan aan klepong, lemper, pangsit, kue dadar en onde2 belandden we uiteindelijk in de Hoofddorppleinbuurt. Dat is vooral een woonwijk met hier en daar wat winkels, soms in de gedaante van een warung. We stapten binnen bij Warung Barokah waar Myra, mijn favo lievelingsindo, meerdere keren per week haar heil haalt.

Als je geen of niet zo veel verstand van zaken hebt, denk je dat dit de zoveelste warung is. Maar dit eethuisje is meer dan dat. Warung Barokah (ofwel: gezegend winkeltje (‘barokah’ lijkt een beetje op ‘mabrouk’)) is niet zomaar een warung. De eigenaresse, Sri, bereidt er hele specifieke Indonesische gerechten. En dus geen Indisch eten dat ook zijn oorsprong in Indonesië heeft maar beïnvloed is door het Westen. En Indonesisch eten is Indonesisch. Ook beïnvloed uiteraard maar meer door landen van dichtbij.

Sri kookt hier de sterren van de hemel. Men komt van nabij en ver voor haar bakso soep – één van haar stokpaardjes:

Een verrukkelijke kom vol goddelijks. Met een fijne bouillon, stevige ballen, knapperige pangsit en tahu. Bakso soep is comfort food dat door elke laag van de Indonesische bevolking gegeten wordt. Op straat maar ook in de chiquere restaurants. Deze soep zal je niet snel terugvinden bij Indische eethuisjes alhoewel er gezegd wordt dat de soep naast Chinese ook Nederlandse invloeden heeft: de gehaktballetjes zouden een idee zijn van de Nederlanders in Indië.

Sri denkt goed na over haar eten. Zo worden de balletjes geserveerd met inkepingen waardoor ze eetbare pacmans worden en je ze moeiteloos met je lepel in stukjes kan snijden en je niet ongemakkelijk hoeft te doen met een te grote bal in je mond.

Als je bij Warung Barokah eet, merk je dat koken voor Sri is, als lopen of praten voor anderen. Het is haar tweede natuur. Een gemiddeld mens in dit land zou moe worden bij de gedachte om al het eten te moeten bereiden wat Sri in een week bereidt. Maar zij doet dat gewoon, net zoals jij en ik ademhalen.

Sri reikt je van alles en nog wat aan om te proeven. Terwijl we daar zaten, kregen we maiskolfjes:

En we mochten deze kaaskoekjes proeven, gemaakt door een vriendin van Sri:

Ook nog gespot, hartige kembang goyang, net als de krupuk huisgemaakt, o.b.v rijstmeel en met hartjes…

Naast de overheerlijke bakso soep bestelden we ook nog een nasi rames:

Omdat we het waard zijn. Het eten wordt geserveerd in rieten mandjes. Zonder bananenblad maar met een gezellig papiertje en op dienbladen van bamboe.

Goeie tempeh en heerlijke groentjes. De rendang had iets zurigs, was mals en gehuld in een wat drogere boemboe. De oorspronkelijke rendang van de Minangkabau, een volk uit Sumatra, was altijd droog. Het vlees wordt lang gekookt tot het helemaal droog is met als gevolg dat je het wekenlang kan bewaren in een trommeltje buiten de koelkast, die veel mensen niet hebben. De nattere rendang, die veel Westerlingen het lekkerst vinden, zie je vaak terug in Nederland maar ook in landen als Maleisië, Singapore, Brunei en in Zuid-Thailand.

Ik weet niet meer precies hoe maar ook de nasi rames ging op:

Soms denk ik weleens ik ga sparen voor een tweede maag maar nu ik werk aan deze tokotour-artikelen denk ik: waar zou ik dat ding voor nodig hebben?

Kijk, we zaten gezellig bij het raam:

Leuk verhaal: er rijdt met grote regelmaat een buschauffeur langs de warung van Sri die altijd zwaait. Deze man belt haar soms, voor hij langsrijdt op, bestelt zijn eten, zegt met hoeveel geld hij betaalt en zij legt zijn maal + wisselgeld dan klaar. Zodra de bus voorbij rijdt gooit Sri het eten en het geld naar binnen en de man rijdt gestaag verder. Ik zou het ook wel weten als ik die lijn zou rijden.

Sri vervult ook een sociale functie met haar eetwinkel. De hele buurt komt daar eten en men voelt zich thuis in deze warung en daarnaast brengt ze zelf ook weleens gerechten naar een oudere man die vlakbij woont omdat hij zelf niet meer in staat is om te komen halen. Hulde voor Sri.

Alle feestelijkheden die wij aten, werden vergezeld door een heerlijk bekertje cendol:

Echt teveel van het goede in onze situatie maar zo lekker.

De verschillende onderdelen voor cendol. Kokosmelk met pandanblad / daun pandan:

De sliertjes on your left en rechts daarvan siroop van gula djawa (Javaanse palmsuiker):

Nog een bijzonder gerecht dat bij Sri op de kaart staat: rujak cingur. Met zoete garnalenpasta ofwel petis udang (dit is weer iets anders dan trassi, ook niet gefermenteerd). Een gerecht dat hier moeilijk te vinden is en normaal alleen bij mensen thuis gemaakt wordt. Met van oorsprong koeienneus. Maar dat is moeilijk te krijgen in dit land en misschien zelfs verboden en dus gebruikt zij iets wat erop lijkt :-). Wel rundvlees:

Sri in actie, live voor je neus bereid:

Ik word hier erg ontspannen van.

Gule kambing:

Stoofgerecht met geitenvlees. Niet geproefd maar schijnt ook een aanrader te zijn bij Sri. Alles schijnt eigenlijk een aanrader te zijn bij Sri. Zo ook de tahu ketoprak (ook zeldzaam) met taugé, tahu, pindasaus e.a. groenten die het beste met je voor hebben. En met kencur – lijkt een beetje op gemberwortel en is daar ook familie van. De ketoprak wordt ter plekke klaargemaakt en Sri vraagt je dan hoeveel pepertjes je wil.

Ze maakt ook lontong balap uit Oost-Java – een taugé, tempeh en tahu-soep met lontong en petissaus.

Het bijzondere aan Warung Barokah is dat Sri de authentieke Indonesische keuken bewaakt. Ze maakt het eten zoveel mogelijk zoals het oorspronkelijk bedoeld is en daarom komen mensen mét en zonder verstand van zaken overal vandaan om bij haar te eten. Men zegt ook wel: “we gaan een Sri’tje doen”

Als je specifieke wensen hebt en op zoek bent naar dat ene gerecht dat je oma altijd maakte maar dat je nergens kan krijgen dan kun je haar vragen of ze het maakt. Zo vroeg iemand laatst naar pempek, viskoekjes uit Zuid-Sumatra met cuko. Dat kan ze voor je maken, wel even vooraf bellen en het liefst in het weekend want dat komt haar ’t beste uit.

Thee in een fles (gezoete jasmijnthee):

Voor de liefhebbers:

Kue semprit – zoete koekjes, ook zelf gemaakt:

CAKE voor wie nog kan:

Ga gauw een Sri’tje doen.

Hebben jullie een favoriete warung? Laat het hieronder of op FB of Insta weten, dat is leuk, dan gaat iedereen overal warungs checken en daar worden we blijere mensen van.

Warung Barokah

  • Aalsmeerweg 91, 1059 AE Amsterdam
  • Open: di t/m zo van 12-20u
  • Telefoonnummer: 020-7731540
  • Al dit heerlijks is halal
  • p.s.: er is ook een vestiging aan de Overamstelstraat 1! Tel: 020-4682788

TAGS
RELATED POSTS

LEAVE A COMMENT

Jonneke
Amsterdam, The Netherlands

Mooncake is door een vakjury verkozen tot Foodblogger vh jaar! Ontdekt dé verborgen pareltjes op het gebied van (street)food in Nederland & verder weg én deelt recepten + ander eetbaar vermaak. Met een knipoog naar het Midden-Oosten.

Follow