Eten Recepten

Ontbijtje: manakish za’atar met gekruide labneh

By on 27 november 2016
Share

Ik weet niet naast wie of wat je wakker werd vanochtend – misschien een knappe én zelfs leuke man of vrouw met bedeukte wangen en/of donzige perzikhuid, glanzende, sterke haardos zoals in de reclames en met van die fonkelende lichtjes in de ogen, die je nog maar net kent en waar je best indruk op zou willen maken. Of je werd wakker met enkel je smartphone naast je en hebt alleen deze ochtend al door meer nieuwsartikelen en -updates gescrold dan je babyboom-ouders tezamen tot nu toe deden. Of er ligt iemand naast je die je al té lang kent en die net nog, al slapende, een hele harde, weerzinwekkende scheet liet met een geur zo giftig dat ’t mosterdgas zou overtreffen, onder een donzen dekbed dat je ooit jullie liefdesnest noemde en waarvan je je nu afvraagt wat een geschikte nieuwe naam zou zijn. Het leven kent vele gezichten.

Whatever the case is…In al deze gevallen, en dus ook in alle andere gevallen (misschien heb je bijv. net een baby gebaard of kom je net terug van een nachtje doorhalen) wil ik je vragen je dag te beginnen met dit ontbijtje.

Kijk, in mijn Midden-Oosten tijd was dit mijn bakker:

pita_mooncake

Brood was bijna nooit een hoofdmaaltijd, enkel een snuisterij voor d’rbij maar natuurlijk kocht ik wel eens een pita hier en daar. En dan smeerde ik die in met een mengsel van olijfolie en za’atar en bakte ik ze krokant in de oven. Supersimpel en erg lekker. Hierboven op de foto zie je ze op een kartonnen doos liggen. Die broodjes hebben een naam trouwens, ze heten manakish en je vindt ze door het hele Midden-Oosten en zometeen ook bij jou thuis:

Koop of maak verse pita’s of kleine ronde broodjes waar ze meestal kebab in doen. De Turkse bakker heeft ze meestal wel. Doe mij en jezelf een lol en laat die dingen in de supermarkt in vacuümverpakking alsjeblieft liggen. Als je een verse pita proeft, begrijp je direct mijn verontwaardiging over het feit dat die ronde kartonnetjes nog steeds verkocht worden. Denk je dat ze in het Midden-Oosten ergens pita’s in vacuümverpakkingen verkopen? Natuurlijk niet! En ja ik heb daar hoogstpersoonlijk onderzoek naar gedaan. Die menschen daar weten wel beter. En jullie (als dat nog niet zo was) vanaf nu dus ook.

Even overzichtelijk doen.

Dit heb je nodig:

  • een paar verse pita’s
  • za’atar
  • goeie olijfolie

En voor de labneh balletjes:

  • labneh (goh) of kant en klare labneh balletjes op olijfolie (check bijv. je Turkse of Marokkaanse supermarkt)
  • verschillende kruiden zoals komijnzaad, munt, dille, sumac, nigellazaad, chili, peterselie enz.
  • beetje olie om je handen mee in te smeren.

Verwarm de oven voor op 150 graden. Meng de olijfolie en za’atar. Het is de bedoeling dat er echt behoorlijk wat za’atar in gaat. Dus het mengsel moet eerder za’atar met olijfolie zijn dan andersom. Snijd de pita’s doormidden en bestrijk ze met het mengsel. Bak ze krokant in de oven.

De labneh kun je kant en klaar in de vorm van bolletjes in olijfolie kopen bij bijv. een Turkse supermarkt. Je kan labneh ook vers maken als je de tijd aan je zijde hebt. Dat doe je zo:

Plaats een zeef op een kom en leg er een kaasdoek of brandschone theedoek overheen. Doe 500 gram Griekse of Turkse yoghurt in de doek en meng er wat zout doorheen. Laat lekker lang uitlekken, ’t liefst een nacht lang. De yoghurt moet echt goed indikken. Je kan de kaasdoek met de yoghurt erin ook dicht- en vastbinden met een touwtje en ‘m ergens aan ophangen boven een kom waar je ’t vocht in opvangt. Dan gaat ’t wat sneller met dank aan onze vriend & vijand de zwaartekracht.

Als de yoghurt lekker dik is geworden of je gewoon kant en klare balletjes gekocht hebt, smeer je je handen in met wat olie en rol je er balletjes van, zo groot als een lychee ongeveer. Vervolgens rol je ze door de kruiden heen.

Je kan de zelfgemaakte balletjes die je over houdt in een schone weckpot doen (kook ‘m 10 min uit in een pan om ‘m te steriliseren) die je vult met olijfolie en kruiden zoals gedroogde munt, oregano, tijm en laurier. Zo kan je ze best een hele tijd bewaren. Hoe lang precies zeg ik niet. Ruik er maar aan en proef een beetje als je twijfelt. Dood ga je toch.

Kijk, dan serveer je dus dit. Aan jezelf of aan die leukerd waar je mee wakker werd. Of aan diegene waar je ooit een liefdesnest mee had. Of  je eet het met je smartphone in de hand. Of je gooit dat ding het raam uit en eet gewoon alleen:

arabisch_ontbijt_mooncake

Leuke balletjes toch:

arabisch_ontbijt_mooncake

Iemand die niet bijster veel aandacht voor de keukens van het Midden-Oosten heeft, zal compleet weggeblazen worden door dit ontbijt. “Hoe heet dat groene op die broodjes zei je nou??” (met droge ogen zeg je dan “za’ater”. Oefen de uitspraak van de ‘a zodat je nog mysterieuzer lijkt). “Ok. Echt nog NOOIT van gehoord! Waar haal je dat? En dat meng je dan met olie dus?”. Beantwoord de vragen en het enthousiasme met een nonchalance die doet vermoeden dat ontbijtjes als deze bij jou aan de orde van de dag zijn.

arabisch_ontbijt_mooncake

Enjoy! En als je wil, kun je hieronder kwijt hoe en met wie of wat jouw ontbijtervaring was…

TAGS
RELATED POSTS

LEAVE A COMMENT

Jonneke
Amsterdam, The Netherlands

Mooncake is door een vakjury verkozen tot Foodblogger vh jaar! Ontdekt dé verborgen pareltjes op het gebied van (street)food in Nederland & verder weg én deelt recepten + ander eetbaar vermaak. Met een knipoog naar het Midden-Oosten.

Follow